Briefwisseling met “Johannes”

IMG_1164.JPG

Briefwisseling met “Johannes”.

In het teken van het vorenstaande monument uit de geschiedenis van ons voorgeslacht, de Friezen, kom je tot de verrassende ontdekking van een opgeborgen anekdote in de geschiedenis.

Deze anekdote speelt zich af in de Klaarkamp. Ik zie de wenkbrauwen omhoog schieten. Fronsen, zogezegd. Ja, mijn beste J (want er zijn er meerderen in ons geslacht die de J als uitgangspunt van aanspreekpunt hebben op een of andere wijze) de Klaarkamp. Daar heeft zich het verleden ons mede ontwikkeld tot een stel wezens van wie we nu zijn. De genen die daar hun opleiding hebben genoten hebben het in de genen aan diegenen meegegeven met diezelfde genen. En geen een die kan ontkennen dat die genen niet “ons” maken voor wat we zijn. En dat niet alleen, het betreft ook nog een anekdote over “Johannes”. Een herkenbare overeenkomst zou ik zeggen. Een die mede gezien de toekomstige bijeenkomsten in kerkzalen mede door zanger en bewonderaar van schoonheid, peinzen en gedenken en van een dagelijkse wandeling zal leiden, naar ik hoop, op schitterend gezang. En ziedaar de kruising van ons beider levenspad. Het neemt een aanvang. Deze kruising ontstond derhalve kennelijk al bij de Klaarkamp. Een anekdote met twee polen. Een de naam Johannes, naam van oom, zoon, broeder etc, en 2 de Klaarkamp. Er zijn best nog wel meer overeenkomsten. Ik ben me er van bewust, maar 1 en 2 klinkt gewoon aardig, toch? Zang is immers ons beider liefde (en ook van die anderen als ik het wel heb) van wandelen zijn we ook niet vies, de omgeving van de Klaarkamp zal een ” J” zeker kunnen waarderen en levert veel positieve gevoelens van “zijn” op. Dus: overeenkomsten. Read the rest of this entry »

Zoektocht in het verleden

Vandaag eens lekker een beetje filosopheren. Peuteren in de kleine hersendelen. Beetje grauw afkrabben van de hersenschors, zoiets.

Immers bij het lezen, bestuderen van het leven, zijns-ontdekking en de wandeltocht op de levensweg komen we soms in de wondere wereld van de geschiedenis. Mijn geestelijke Tom-Tom, ook die werkt!, kan je natuurlijk op een dag als vandaag best een beetje programmeren. Google maps heb ik niet nodig. De leidslieden van het volk kunnen je soms een beetje richting(gevoel) helpen ontwikkelen.

Gedenken. Het is een tocht vanuit het heden naar het verleden. En het verleden ligt achter ons. Toch is van het verleden in het heden het nodige bewaard gebleven. Archivarissen beleven het heden van het bewaren van het verleden. En in het verleden ligt onze kracht. Immers hoe meer wij hebben van het verleden, hoe meer wij onderzoekers in de tijd die voor ons ligt kunnen helpen op hun zoektocht naar de eeuwen die achter ons liggen.

Soms kun je bij het zoeken ook wel aardige stukjes tegenkomen. Ik zal er eentje vertellen in de vorm van een briefwisseling met “Johannes”. De briefwisseling komt een volgende keer.