Het gesprek

We kwamen elkaar tegen. Op de septembermarkt. Er was een Bom gelegd. En de belangen van de inwoners, tja, ze leken verkwanseld te worden in het politieke gewoel.
Neen, daarover behoefde ik mij geen zorgen te maken. Immers, ze waren er. Voor alle inwoners. Dat VVD en PvdA in de politieke koude barometerstanden geen medestanders waren, mocht duidelijk zijn. Zelfs D66 laten ze een blauwtje lopen. Kille tijden zijn het.
Leuk om dan de vergelijkingen te maken. Politieke dwaallichten die tikkertje en krijgertje spelen in de politieke doolhof die “Den Haag” heet. Vergenoegd van zoveel kennis zei de kennis “da’s een goeie”. Maar zeg nu zelf, de lijder van de PvdA heet tegenwoordig Rutte en van de VVD heet Samsom. Lijdzaam werd de blik door omstanders getrokken over zoveel politieke geanimeerdheid. Ach, ik meen gelezen te hebben dat politici kennelijk toch ook waarheid spreken. Iemand heeft getweet dat zowel Samsom als Rutte als politici de waarheid spraken.
Samsom noemde Rutte een ramp voor het land en Rutte noemde Samsom een ramp voor de economie. Tja, ik bepaal niet wie er gelijk heeft. De journalist/tweeter of de politici .

‘k Zou (bijna)zeggen: In die politieke doolhof zijn ze de Weg kwijt.

We namen afscheid.
Een folder was mijn deel.
Ik kijk naar de folder: er is ruimte. Voor het aandragen van “ Ideeën, opmerkingen of reacties”.
Had ik mij bij een andere stand gewaagd dan weet ik zeker dat ze daar wat ballonnetjes hadden opgelaten.
Opgelaten heb ik het veld geruimd.