einde van 2005

Met de snelheid van de tijd. Met de snelheid van het licht, de snelheid van de aardrotatie en de snelheid van 60 seconden per minuut naderen wij het einde van 2005. Ik vind het altijd weer bijzonder. Er verandert heus helemaal niks aan welke snelheid ook en toch spoed het jaar ten einde. Melancholisch als ik ben kan ik in stille verwondering kijken naar het tikken van de klok. Het schrijden van de tijd. De tijd die tussen een ieders vingers doorglipt. Je hebt van die glibbers die denken alles in de hand te hebben. Ik heb het door. De tijd hebben ze mooi niet in de hand. Da’s tenminste een zekerheid die ik heb die ik met iedereen kan delen zonder er ook maar een cent armer van te worden.
Nu is delen een bezigheid die ook aan het einde van het jaar een steeds voornamere rol speelt. Soms delen bazen nogwel eens. Onze baas niet, maar dat terzijde. Overheid is niet zo delerig, meer hebberig. Blauwe enveloppen, bekeuringen, belastingen, heffingen, heffingskortingen (ook een mooie smoes, welke ambtenaar dat bedacht heeft moest van Zalm een zalmsnip extra krijgen) want ondertussen heffen ze of het een lieve lust is. Voor de burger een last. Enfin, ze hebben natuurlijk hun centen ook nodig. Dat weet ik en zal daarover verder niet zeuren. Maar goed, om nog even over het delen te hebben, de enveloppen voor de bijdrage van het bijbelgenootschap, de zending, de bond voor inwendige zending, Dorkas, IZB, HGJB, armoedebestrijding leger des heils, rode kruis, Woord en Daad, VBOK, Interservice en weet ik wat niet meer, hun papieren uitgestoken hand bestookt de kas van ons als eerzaam burger.
Mijn gemoed woelt. Te weinig, kerk in actie, politieke partijen die zich weer opmaken voor de verkiezingen, kreupel, verlamden, ziekten en gebreken, zij allen steken hun smeekbeden niet onder stoelen noch banken. Als we eraan gaan voldoen naast alle rekeningen die gewoon ook betaald moeten worden, enfin mensen, dan kunnen we nog even. ZAL TOCH MAAR OPSLAG MOETEN VRAGEN WANT IK KAN NIET AAN DE VRAAG VOLDOEN. SLAAT ALLES als ik mijn mail open en mijn kleinzoon mij advies vraagt om een methode te vinden waarop hij zijn gewenst bedrag voor de noodzakelijke aanschaf van een legospeelgoedtuig bij elkaar kan brengen op snelle manier natuurlijk.
Juist nu mijn voornemens voor het nieuwe jaar zo snel proberen vorm en wortel te schieten. Altijd bij het kopen drie of vier vragen vooraf gaan stellen:
1. Heb ik het nodig?
2.Heb ik het echt nodig?
3. Als vraag 1 en 2 met ja beantwoord zijn, is er dan een goedkoper alternatief?
4. Als ik de drie vragen heb beantwoord, ben ik dan echt overtuigd van de noodzaak of houd ik mijzelf nog steeds voor de gek? Toch he, toch ga ik niet zomaar die voornemens aan de kant gooien.
Misschien best een aardige binnenkomer voor de nieuwe dagen die gaan komen.
Wellicht is het lichtelijk te overwegen diezelfde vragen te gaan stellen bij alle smeekbeden die ons dagelijks bereiken?
Ik ga er over na denken.

Kerst

Sombere dagen voor kerst? Welneen. ‘t Mag dan buiten niet al te vrolijk eruit zien, het gaat om meer. Inmiddels lijken de sneeuwvlokjes naar beneden te kieperen! Nou dan toch een klein beetje menselijke kerst. Flauwekul van de bovenste plank natuurlijk. Inderdaad, ook de vlokjes vallen van die bovenste plank. ‘t Gaat echter om meer dan alleen maar een sfeertje. Laat het Licht dat gekomen is maar schijnen als licht in de wereld. Dat vergt de noodzakelijke omzetting van de menselijke knop van donker naar licht. Lichtvaardig is dat niet. Ligt ook niet in de rede. Redelijkerwijs is het wijs om die wijsheid te proberen te doorgronden. Als er voldoende licht op schijnt, schijnt het zo te zijn dat het “licht” doorbreekt. En dan is er een doorbraak in je leven. Licht valt dan de moeilijke beslissing, om die knop om te zetten Maar het is niet licht te vatten. Daarom is er ook vaak geschreven: wie het vat vatte het. En als dat in het vat zit, dan vat je het.

Doordenkertje: 4 Vriend

“Laat een oude vriend niet in de steek, want een nieuwe evenaart hem niet. Een nieuwe vriend is als jonge wijn, pas wanneer hij rijp is smaakt hij goed.”

Tja, toen zat ik toch effekes te hijgen. Rake waarheid natuurlijk. En laten we eerlijk zijn een beetje “belegen” wijn smaakt altijd lekkerder dan het snelle jonge wijntje vers van de wijnpers. Ik moest toch wel even doordenken. Hoeveel oude vrienden heb ik nog? Hoe onderhoud ik mijn contacten? Zal ik dit nu eens allemaal van stal halen? Lijkt me niet nodig. Sommige roerselen zijn niet voor Jan en Alleman. Maar het heeft me weer eens bij mijn vluchtig levenspad bepaald. En de nieuwe vrienden hoeven ook niet helemaal uit het oog te worden verloren! Welneen, die laat je dus rijpen. Kortom: het was me wel een doordenker.

“lig”fietsen 3

Tranen wellen op. Gisteren heb ik mijn “liefje” zoals mijn zwager vroeger ook zijn fiets heeft betiteld, naar de fietsendokter gebracht. Terwijl ik dit schrijf lijken de tranen wel op te wellen als een plotseling opkomende tsunami. Geestelijk ben ik geweldig aangedaan. Neen, meneer de dokter kon slechts zeer meewarig zijn hoofd schudden.Opgegeven werd het stuur. Niets meer aan te doen. Geen chemokuur, geen pijnstillende injectie of bloedtransfusie was meer mogelijk. Opgegeven en bedankt voor de diensten. Dan maar een ander. En dus op de wachtlijst van de gezondheidszorg van de fietsenarij. Gelukkig hebben we hier geen Hogervorst die ook dit nog kan verzieken. Overigens weet je het met Brinkhorst in het kader van de liberalisering van de markt ook niet zeker. Peijs zal wel weer gewelige ideeen hebben, maar tot een verstandige promotie van het fietsverkeer is ook dit kabinet nog steeds onvoldoende in staat. Inmiddels ben ik nu zo ver dat de tranen een beetje weggeslikt zijn. Ik heb er vrede mee. Er moet nu een andere versnellingshandel komen een nieuw stuur een beetje tape een beetje lak en dus: wacht ik de offerte maar af. Kijken of deze dokter inderdaad beter te bezoeken valt dan de doktoren uit de zogenaamde gezondheidszorg. Slechts tot mijn diepe diepe spijt moet ik constateren dat ik geen, ik herhaal het maar, geen zorgverzekering had afgesloten voor deze ernstige opstipatie van mijn ligfiets. Toch eens kijken of mijn oudejaarsbaas eens aardig is geweest voor me. Of is dat weer een sigaar uit eigen doos?