’t Ja Wapse, het is niet eerlijk in de wereld’. ‘ Nou nou, dat valt allemaal wel mee Harms, zo beroerd is het niet in ons mooie Nederland. En vergeleken met de rest hebben we het niet zo slecht. Je moet dankbaar zijn, dat weet je toch? ‘ Sinds wanneer ben jij eigenlijk zo filosofisch? ‘ Harms schrok gewoon van de serene uitdrukking van Wapse. Wapse was natuurlijk een heerlijk mens, dat wist Harms wel. En hoewel die Wapse soms heel raar uit de hoek kon komen was ie ook wel wijs. Neen, daar had Harms soms mooi het nakijken. Die kon opstuiven om het minste of geringste dan weer in een hoekje van verontwaardiging kruipen om er met een glimlach over zijn eigen rarigheden weer vrolijk op los te fluiten. Neen, Wapse, een man van het evenwicht. Nou ja, soms…
Categorie: Harms Pagina 41 van 71
Belevenissen van Harms en Wapse.
De zon scheen heerlijk over de velden. Wat een fantastische dag zou dit weer worden. Wapse genoot van de landelijke luchtjes boven de Friese wouden. Mooi land. Best land. Wapse was heel ingenomen met deze fantastische wereld die zich ontvouwde langs de singels en de velden. ‘Hé, wat is dat daar?’ Wapse mompelde in zichzelf. Hij kon er wel om lachen. Ach ja, op je ouwe dag ga je wel een beetje in jezelf mompelen. Maar wat had hij nu gezien? Daar reed warempel een of andere rare knakker met een petje op zijn bol, maar ’t leek wel of hij er bij lag.
‘’ Hé Harms, zag jij gisteren dat hoerig typetje bij de wereld draait door ook? Houdt ze er een stuk of vier van die ‘knaapjes ‘ op na. Wat vind je daar nu van? “ ‘ Nou, Wapse, daar vind ik niks van. Ik vind nergens wat van. En ja, ik zag het en aan de tv zit een knop weet je. Sterker, ik heb altijd de knoppen onder handbereik.’
Wapse grijnsde. Daar had die die Harms weer op de praatstoel. Maar ja, hoe nu verder? ‘Zeg Harms, ken jij dat soort types dan niet?’ Wapse probeerde het nog maar eens. ‘Ach Wapse, man, dat ligt al zo lang achter me. Toen op een kampeervakantie weet je, probeerde zo’n wijf me te versieren. Dacht even een flinke uit de kluiten getrokken Hollandse man te kunnen uitkleden. Ja letterlijk natuurlijk en ook ontdoen van de centen, begrijp je. Japie, doe maar een bakkie, is veel beter.’
Harms keek peinzend. ’t Jonge, dacht Wapse, dat zal toch niet waar zijn? Harms naar de hoeren?
‘Morrege,mensen, morrege!’ Harms stapt vrolijk van zijn fiets . Het zonnetje schijnt en dan is Harms in opperbeste stemming. De wondere wereld van de natuur kan niet tippen bij de tv programma’s van de laatste tijd. Neen, Harms vindt eigenlijk dat de mooiste natuurfilms buiten te vinden zijn. Hoef je meteen niet achter een scherm zitten te koekeloeren. En ook al doen die mensen van de tv nog zo hun best, en ze hebben mooie programma’s that’s life en that’s treu, er gaat niets boven het mooie land van Friesland en het grensgebied van Groningen.
Harms was dan ook in opperbeste stemming toen hij zijn fiets stalde bij café de Gulle Gaper. En ziedaar, ook zijn vriend Wapse was er al. Een vroege vogel. En natuurlijk was ook de plaatselijke kroegbaas al weer driftig in de weer met zijn koffie tuut. ‘Nou, Harms, dat wordt vandaag toch echt het verhaal over het liepei!