Categorie: Harms Pagina 54 van 70

Belevenissen van Harms en Wapse.

Schrijfster

Op 14 november 2007

In het Harmelense is een schrijfster. Ik ken haar. Zij kent mij. Zij is een ster schrijfster. Ook op de plaatstelijk homepage van de hervormde gemeente van Harmelen. Daar kom je haar tegen. En meestal zijn het wel stukjes waar iedereen wel tegen kan. Dat scheelt. Herkenbaar. Waardeerbaar. Nu vroeg ze zich af of het wel nut heeft dat schrijverij-werk van haar. Nou vraag ik je. Ik ken maar een gezegde: wie schrijft die blijft. Zij moet blijven. Ik roep een ieder op die dit leest om haar te laten weten dat ze moet blijven schrijven. Eenvoudige verhalen. Ontleend aan de werkelijkheid. Minder hoogdravend geneuzel dan het geneuzel van mij. Meer van de praktijk. Herkenbaar, leesbaar, waardeerbaar, aaibaar.Nou, mijn beste schrijfster: ga door! En ik roep iedereen op haar te mailen: go on. Dit moet je dan ook maar doen op haar e-mailadres (en ik ben ook maar zo vrij dat hier even te melden:inavanderbeek@hotmail.com

Zo. Zo is dat. Kom op voor het vrije woord. Zegt het voort.

Ontmoetingen, vrij in de natuur

Door Sjaak de Stiefelaar

Op 2 november 2007

In Harms, het vrije woord

Bijzondere ontmoetingen. Vrij in de natuur. Het lijkt soms of alles bij elkaar komt. Soms kom ik er dichtbij en weet wat ik zie. Dat is echt niet altijd het geval. Maar toevallig of niet, deze week was het wel toevallig heel wat keertjes raak. Zomaar uit het niets schiet de Alcedo Atthis langs mijn neus voorbij. Onmiskenbaar is de blauwe glans zo helder en opvallend dat het opvallend zou zijn als je niets zou zien. Helaas had ik de kijker in het doosje thuis. Dat gaat meestal zo. Als je er niet op verdacht bent zie je vaak het meest. Deze week tot tweemaal toe op dezelfde route maar hemelsbreed toch een paar kilometertjes uit elkaar, Alcedo Atthis. En dat nog niet alleen, in een van de weilanden staat hij, of zij. Dat kan ik nog even net niet onderscheiden, Egretta Alba. Statig en van geen mens iets aantrekkend. Dat kan ik mij aantrekken natuurlijk.

Met het kijkertje ter hand genomen hebbend, en stiefelend door de weilanden naar de vogelkijkhut kan ik honderden mooie mannetjes en vrouwtjes bekoekeloeren van de Anas Penelope. Vooral de mannetjes zijn buitengewoon buitenaards mooi getekend. Tevreden stiefel ik terug. Mijn fantastische jachthond meenemend aan de ketting van het uitgaangsgenot zie ik tenslotte nog een mooi stilhangende Picus Viridus.

Zo. Dat waren we tenminste nog eens ontmoetingen. Deze week van stilte in de natuur een natuurlijke ontmoeting met kleine en grote wondere wezens. De foto’s van genoemde schoonheden kun je natuurlijk vinden op: www.birdpix.nl. ’t Is maar dat u het weet.

Briefwisseling met “Johannes”

Door Sjaak de Stiefelaar

Op 22 oktober 2007

In Harms

Briefwisseling met “Johannes”.

In het teken van het vorenstaande monument uit de geschiedenis van ons voorgeslacht, de Friezen, kom je tot de verrassende ontdekking van een opgeborgen anekdote in de geschiedenis.

Deze anekdote speelt zich af in de Klaarkamp. Ik zie de wenkbrauwen omhoog schieten. Fronsen, zogezegd. Ja, mijn beste J (want er zijn er meerderen in ons geslacht die de J als uitgangspunt van aanspreekpunt hebben op een of andere wijze) de Klaarkamp. Daar heeft zich het verleden ons mede ontwikkeld tot een stel wezens van wie we nu zijn. De genen die daar hun opleiding hebben genoten hebben het in de genen aan diegenen meegegeven met diezelfde genen. En geen een die kan ontkennen dat die genen niet “ons” maken voor wat we zijn. En dat niet alleen, het betreft ook nog een anekdote over “Johannes”. Een herkenbare overeenkomst zou ik zeggen. Een die mede gezien de toekomstige bijeenkomsten in kerkzalen mede door zanger en bewonderaar van schoonheid, peinzen en gedenken en van een dagelijkse wandeling zal leiden, naar ik hoop, op schitterend gezang. En ziedaar de kruising van ons beider levenspad. Het neemt een aanvang. Deze kruising ontstond derhalve kennelijk al bij de Klaarkamp. Een anekdote met twee polen. Een de naam Johannes, naam van oom, zoon, broeder etc, en 2 de Klaarkamp. Er zijn best nog wel meer overeenkomsten. Ik ben me er van bewust, maar 1 en 2 klinkt gewoon aardig, toch? Zang is immers ons beider liefde (en ook van die anderen als ik het wel heb) van wandelen zijn we ook niet vies, de omgeving van de Klaarkamp zal een ” J” zeker kunnen waarderen en levert veel positieve gevoelens van “zijn” op. Dus: overeenkomsten.

Lees meer

Zoektocht in het verleden

Door Sjaak de Stiefelaar

Op 22 oktober 2007

In Harms, het vrije woord, verhalen uit de oudheid

Vandaag eens lekker een beetje filosopheren. Peuteren in de kleine hersendelen. Beetje grauw afkrabben van de hersenschors, zoiets.

Immers bij het lezen, bestuderen van het leven, zijns-ontdekking en de wandeltocht op de levensweg komen we soms in de wondere wereld van de geschiedenis. Mijn geestelijke Tom-Tom, ook die werkt!, kan je natuurlijk op een dag als vandaag best een beetje programmeren. Google maps heb ik niet nodig. De leidslieden van het volk kunnen je soms een beetje richting(gevoel) helpen ontwikkelen.

Gedenken. Het is een tocht vanuit het heden naar het verleden. En het verleden ligt achter ons. Toch is van het verleden in het heden het nodige bewaard gebleven. Archivarissen beleven het heden van het bewaren van het verleden. En in het verleden ligt onze kracht. Immers hoe meer wij hebben van het verleden, hoe meer wij onderzoekers in de tijd die voor ons ligt kunnen helpen op hun zoektocht naar de eeuwen die achter ons liggen.

Soms kun je bij het zoeken ook wel aardige stukjes tegenkomen. Ik zal er eentje vertellen in de vorm van een briefwisseling met “Johannes”. De briefwisseling komt een volgende keer.