De beslommeringen van een ligfietsende levensgenieter

Auteur: Sjaak de Stiefelaar Pagina 49 van 95

Elke dag een dagje ouder. Elke dag hoop ik een stukje wijzer te worden. En elke dag iets minder eigenwijs(zer).

Katholieke grapjassen?

Soms doe je nog eens een kleine ontdekking als je aan het werk bent. Ooit gehoord van katholieke grapjassen? In Harmelen waren ze kennelijk afwezig. En dat snap ik nu niet. We hebben net een carnavalsmis achter de rug en als je dan leest dat er “afwezige katholieke grapjassen” waren, dan borrelt er wat in mijn geest. Geestig? Volgens mij wordt ik omringd door katholieke “grapjassen”.

Zaterdag is het weer zover. Harmelen. Natuurlijk bekend om de ramp met het monument,  trekt alles uit de kast voor een beetje plezier met een grote optocht van de Kwakbollen. Wie weet ben ik wel zo’n grapjas om, gekleed in warme jas, een paar fototjes te schieten van de grapjassen!

Hoe dan ook, op 15 augustus 1963 waren de katholieke grapjassen er vandoor. Maria Hemelvaart, zo stond er als extra toevoeging bij de notulen. Ik zal daarop niet verder preluderen.

Wat was wel het geval?

Een raadslid stond met zijn snuffert voor een dichte deur. De katholieke grapjassen waren verdwenen. Hij is er achter aan gegaan. Niet achter die grapjassen, maar waarom de tent gesloten bleek. Hij kon het huis der gemeente niet betreden!.De volgende dag vroeg hij om opheldering en kreeg ten antwoord: Wij zijn om half één maar naar huis gegaan, want het was zo vervelend en ongezellig met die paar mensen”.. Dat raadslid was goed van de tongriem gesneden en stelde daarop de vraag: “ Hoe moet ik dit nu opvatten? Zijn de afwezige katholieken zulke grapjassen? Ik moet U zeggen, miinheer de voorzitter, ik kan het echt niet aan hen afzien. Of heb ik mij vergist en is beneden in het raadhuis geen secretarie maar een amusementsvereniging of misschien wel een raadskelder. Mijnheer de voorzitter. Het gaat toch niet aan op een niet erkende feestdag het gemeentehuis maar te sluiten en ik verzoek u na te gaan of de deserteurs een snipperdag in mindering is gebracht.”

Welnu, de voorzitter wenste in zijn beantwoording er niet veel woorden aan vuil te maken. Wel werd duidelijk dat het voor het daaropvolgende jaar een verplichte snipperdag zou worden.

Of ze nu vrijaf nemen?

Zaterdag zullen we het weten. Dan is Harmelen weer even kikkerdorp bij uitstek. En als alle grapjassen nu maar goed gekleed gaan met de kou.

In training?

Denderend weertje. De koorts slaat in alle heftigheid toe. Ook ik wil weer in training. Stel je toch eens voor dat ik zou worden ingeloot. De Tocht der Tochten.

Bij mij staat de hele handel echter op de tocht. De fysio is niet erg gelukkig met mijn plannen.

De schaatsten die ik kreeg van een collega om weer eens te proberen, hebben slechts 100 meter toegestaan om mij zelf tot inkeer te laten komen. Slechts 100 meter. Als het dat al was. De ouwe baas trok het niet meer. En de schrik zit in de benen. Eigenlijk viel het mij niet tegen. Het ijs niet ,de schaatsen niet,  alleen mijzelf kwam ik al snel tegen. Dat ging niet meer zoals vroeger. Maar ineens?

De hakkeband liet het afweten. En toen had je Pietertje aan het dansen. Zwabberen bedoel ik. Enfin, kwam gelukkig nog heelhuids over de eindstreep.  Heb mijn record van vorig jaar en dit jaar al weer gebroken. Ik heb geschaatst. En niet ik heb gefaald, maar de schaats.Picture 13

Ik sta.

Weer met twee benen op de koude grond.

Mijn wonderlijke drager

Heerlijk. Gewoon je even niets aantrekken van allerlei adviezen. Gewoon lekker je ligfiets onder de bips schuiven. Rammen met die poten. Knetterhard het bochtje door en tot rust komen.

De contradictio in termines is pertinent een voortdurend gegeven. Zit de inkt in de pen mij niet in de weg, dan is het wel de olie in de kan. Knetterhard fietsen om tot rust te komen. Zou zomaar kunnen. Maar ik kan dat niet. Ik fiets op mijn Rolls Roys onder de ligfietsen. Al zullen er velen zijn die dit natuurlijk ontkennen. Ik ben een zondaar en ik heb deze zondaar lief. Zelfs op de kerstdagen kunnen we ons vermaken met een Sinner en ik, sinner, vermaak me soms wonderwel met de tweewielaangedreven blauweDSC00981schoonheid.

Schoonheid was ook om mij heen. Mooie wolkenluchten in dit jaargetijde. En op de ligfiets is je blik gewoon wat wijder

DSC00982Jammer dat ik mijn derde oog bijna heb uitgerukt. Gelukkig heb ik nog een tweede bril. Met wat knutselwerk verschaf ik zo mijn ogen de nodige soeplesse.  Scheelt heel veel pijn in de nek.Picture 13

Na wat poetswerk kan ik dit gewoon gebruiken.

Gebruikelijk is dat we bij dit soort bezigheden altijd onze kilometerstanden weergeven. Vergeef me, daar doe ik niet meer aan. Een ritje is een ritje. En al is het misschien een ritje van niks, voor niks gaat de zon op en kunnen we, op de eerste rij zittend op ons tweewielaangedreven vehikel zonder wegenbelastingplichtigheid gewoon genieten van de schoonheid om ons heen.

In dit geval zelfs in het gedistingeerde en verstikte werkgebied van mij, het Groene Hart.

Onderweg. Kijk altijd om je heen en op een ligfiets is het kijken een veel plezantere aangelegenheid dan op een bukkertje.  Je ziet veel meer.DSC00980

Hard ploeterend moet ik mijzelf t.z.t. eens gaan belonen met een driewieler, maar dan moet ik eerst voldoende kilometers hebben bezuinigd op de door energiehoudend vocht aangedreven kangeroo’s….en wat zal ik het Jagermannetje van dit kabinet een beste “poot uit moeten trekken” om geen accijnzen te betalen. Misschien houd ik dan op termijn inderdaad iets over voor zo’n trike…Maar mocht iemand nog ergens een tweedehandsje weten, dan is het zomaar een tip die ik kan gebruiken.

on(der)wijs

Gaat heen en onderwijs alle volken. Maar helaas, het onderwijswereldje vond ik onwijs gaaf.

Die tijd is geweest.

En dat blijkt:

modernespelling

Pagina 49 van 95

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén