Auteur: Sjaak de Stiefelaar Pagina 51 van 95

Elke dag een dagje ouder. Elke dag hoop ik een stukje wijzer te worden. En elke dag iets minder eigenwijs(zer).

Neen, geen gouden ringen. Geen zilverringen. Mijmeringen.

Zittend onder een kleine spaarlamp in een Predommetje, zo’n kleintje met hefdak, stijg je boven jezelf uit. Dak open, blauwe luchten, gierende wolken. Les Mouetttes. ’t Is hier wel even vandaan. En of ik met mijn Predommetje naar Les Mouettes zou gaan? ’t Is in de schoot van de toekomst verborgen.

Nu zit ik in de warme baarmoeder van de Predom. Kom kom. Ik kan het gewoon op zijn Hollands zeggen: gewoon gezellig. Onder de bank een dromerige loopse teef. Hebben wij weer. Op vakantie. Lekker handig. Maar de lotgevallen van een loopse hond leiden tot geheel andere mijmeringen.

Voordat we weggingen waren we druk aan het internetten. Zoektocht naar het verleden. Zo’n heel oude ansichtkaart.

Uit 1918 volgens het mooie postzegelstempel. Met postzegel. Scan 4

Dat knikkert je bijkans een eeuw terug in de tijd.

Dan slaat ineens ongenadig het gevoel toe. Dit zal en moet ik weten. Dan mijmert het daar wat af “daar boven” .

Met op de achterkant, want de foto was als een ansichtkaart verzonden, de mededeling “aan de jongeheeren P.J.Hoeksma Valom”.

Neen, daar ga ik niet van onderste boven. Ik val niet om maar grijns naar mijn grijzende, of grijnzende, kuif.

Valom?

Heeft pa daar gewoond?

Wordt vervolgd

Lees meer

Wonderlijk.

Door Sjaak de Stiefelaar

Op 1 december 2011

In het vrije woord

Ontmoetingen die bijna ontroerend worden. Wordt een mens van velerlei ontmoetingen soms moedeloos, bij schoonmoeder op verjaarsvisite is een ontmoeting bijna moeiteloos spannend. Neven en nichten en andere wichten, ze leiden bijna tot lijden of tot verblijden en dichten. Maar mijn dichterlijke ader leidt tot ernstige verstoppingen. Mijn gedichten heb ik dan ook verstopt. Wel kan ik niet anders dan met blij gemoed terugkijken naar de ontmoeting met een deel der familie van weliswaar de koude kant maar beslist niet koud of kil in de ontmoeting. Neven en nicht zijn sterk aan het tijdsgewricht onderhevig. Ze hebben het er kennelijk maar erg moeilijk mee. Dat de tijd verglijd. Zo kreeg ik onlangs de mededeling: “Mijn grote klacht is momenteel dat de tijd zo ontzettend snel verglijdt. Het is alsof de regering of wellicht anderen daarmee geknoeid hebben. Ik snap maar niet dat een week zo maar weer weg is! Het was net nog mooi zomers weer en nou komt de Sinterklaas er al weer aan. Haast niet normaal! “

Het is wonderlijk maar waar, neven en nicht spraken het bijna op dezelfde wijze uit. Maar het mag allemaal heel wonderlijk zijn, ook was en werd ik erg ontroerd dat er toch een “link” ligt met het tentenwerk. En dan ook nog op dezelfde camping. Nou de groeten, zou je zeggen. Kan wel zo zijn, maar een reünie op die camping lijkt mij bijna ondoenlijk. Als ik mijn zwaargewicht met de kont in de wind zet is die kleine camping overvol. Laat staan als ik mijn grootse sleurbak tussen die bomen zou kunnen frunniken. Hoe dat moet gaan met een deel van die mensheid die niet in het bezit is van slaapartikelen onder dundoek of in blik, tja daar heb ik niet over nagedacht. Een deel van die hap zal misschien zelfs bereid zijn om een deel van mijn uitrusting te gebruiken. Gebruikelijk is dat ik zoiets zelfs vaak, toch ook wel “om niet” beschikbaar stel. Niet dat ik dat nou altijd” om niet” zou willen, liever niet eerlijk gezegd. Wensen zijn er nog genoeg, dus ook hier geldt een geldelijke bijdrage is welkom. Weet dat geld ook gewoon een geldig ruilmiddel is. Maar als een voldane snuit gedrukt zou kunnen worden tegen de ruiten van de auto op zo’n wonderlijk campinkje, nou dan Groet ik allen tot in Groet en Hargen.

De uitkomst van deze wonderlijke ontmoeting is , dat ik besef dat ik onvoorstelbaar onvoorspelbaar ben. Ineens worden meer dan tien mails, het ware getal der overvloed zal ik niet verklappen, door de digibundel gekieperd ter voldoening aan mijn overmoedige daad van: ik stuur je ze wel even over de mail. En dat gaat dan over de liefdevolle tentonderkomens die ik had en die ik heb.

Melig wordt ik er niet van. Maar nu wordt het tijd om snel met tent of caravan de wijde wereld voor een tijdje onveilig te maken. ’t Zit er niet echt in. Echt niet. Morgen: ga ik weer werken. Dit is de wonderlijke koude douche van de werkelijkheid.

Vat je

Door Sjaak de Stiefelaar

Op 24 november 2011

In verhalen uit de oudheid

Besluit tot om niet aanvaarden van grond voor wegen en riolering.

Kijk als je zo’n verhaal moet samenvatten dan gaat dat niet. Niet gemakkelijk tenminste.

Minstens moet je even piekeren wat er staat. Want er staat niet wat er staat als je leest zoals je denkt dat het er staat. Er staat n.l. wat anders. Het zijn de valkuilen van ons dagelijks bestaan, want besluiten ze nu niet tot het aanvaarden van grond? Neen, besluiten worden genomen tot het aanvaarden van grond om niet. Ze aanvaarden het dus wel en ze besluiten wel als zodanig maar niet zoals je denkt dat ze zullen besluiten. Ze besluiten het wel te doen maar ’t mag niks kosten. Kost wel heel wat moeite om dit te snappen. Dat snap ik ook wel en ik zal de edele voorgangers vragen in het vervolg dan ook maar “ om niet” de leestekens te gebruiken. ’t Kost niks extra en is reuze handig en verdraaid duidelijk. Dat kan ieder mens denk ik wel aanvaarden. Vaardig wordt je dan ook wel om over te gaan tot samenvattend te concluderen dat ze helemaal overeenkomstig de door burgemeester en wethouders overgelegde besluiten besloten tot het wel “ om niet” aanvaarden van grond voor wegen en riolering.

Ik heb geprobeerd het zo duidelijk mogelijk ik het vat te steken. Wie het vat vatte het en zo niet, die vat het niet. En niet die vat het vat niet, want dan vat je het echt niet. Vat je?

Wijze mannen

Door Sjaak de Stiefelaar

Op 7 november 2011

In Harms, het vrije woord

Wijze vrouwen hebben we nodig. Vroeger hadden we in Harmelen wijze mannen, die dat ook wel door hadden. Nu hebben we mannen in Harmelen die willen weten wanneer wijze mannen in Harmelen aan het bewind waren en of we dat ook kunnen vinden. Nou, in de site van het rhc rijnstreek en lopikerwaard is al wel het een en het ander te vinden. We gaan gewoon op zoek. Kranten geven veel informatie en voor die informatie kunnen we ook al wel even snuffelen op de site. Een aanrader. Leuk voor de geschiedenis en ook om eens na te gaan hoe de prijsontwikkeling van huizen, en vele (huis)houdelijke artikelen zo in de loop der tijd is geweest.Verslaglegging van het besprokene in de gemeenteraad van diverse plaatsen is iets wat we aan de verslaggevers van toen ook zeker konden overlaten.Dus ook daar is al wel het nodige te vinden.

De beslommeringen van een ligfietsende levensgenieter

Auteur: Sjaak de Stiefelaar Pagina 51 van 95

Mijmeringen. Deel I, deel II, deel III, deel IV=de onthulling.

Wonderlijk.

Vat je

Wijze mannen