Categorie: Harms Pagina 46 van 70

Belevenissen van Harms en Wapse.

Vingers aflikken.

Op 6 oktober 2010

Bijna. Bijna zijn we bij 5 december. Om je vingers bij af te likken. Ik kan niet langer wachten wat Sint en Piet nu weer bij elkaar hebben gegrabbeld om mij extra gelukkig te maken. We zijn nu in de sombere nadagen van Mister JPee Balkenende. Inderdaad. Bak aan ellende over Nederland? Wat zou ik mij toch druk maken? We krijgen nu iets zeer speciaals. Geen speculaas, maar als ik alles goed begrijp zal het zoiets moeten zijn om de vingers bij af te likken.

Ik kijk naar het nieuwe programma. Ik beluister de sprekers op het congres van de CDA. Ik zie en hoor de verwilderde opmerkingen van een verbitterd mens. Nolens volens zullen we het allemaal moeten gedogen.Over vrijheid gesproken.

Ik huiver. Ik lik mijn vingers helemaal niet af. Het goedmakertje om 130 km per uur te rijden is voor mij niet bepaald iets om de vingers bij af te likken. De kosten in de zorg vliegen omhoog. De hypotheekaftrek blijft gehandhaafd. De hufterigheid wordt gehonoreerd met extra “inbreng”. Wat een heerlijk vooruitzicht. Ik kijk naar mijn vingers. Weinig lekkers om aan te likken. Welke plannen hebben we nu eigenlijk als supergeweldig lekker ervaren?

Ik graai nog eens in de plannen. Ik bemerk er niks van. Eigenlijk is dat niet juist. Ik zal er alles van merken want onder elke doelgroep die “gepakt” wordt kun je mij wel invoeren….Dit wordt dus een supergebeuren waar we onze vingers nog eens bij aflikken. Geef mij maar 5 december. Misschien krijg ik wel een beetje marsepein. Of een bitterkoekje gedoopt in slagroom. Ook niet teveel, want mijn cholerstorolpillen zal ik misschien straks ook zelf moeten betalen, maar dan valt er tenminste nog iets om af te likken.

plooiwagen

Door Sjaak de Stiefelaar

Op 3 mei 2010

In Harms, het vrije woord, plooiwagen

Wij zijn geplooid. De plooiwagen is weer verkocht. Wat hebben we er een plezier aan beleefd. Beleefd hebben we weer afscheid genomen, maar dan sta je voor de keus: wat dan?

We hebben nu, oneerbiedig gezged, een koekblikje gekocht. Geinig voor weinig. Of weinig maar geinig.Inmiddels hebben we er onze eerste nachten in gebivakkeerd. ’t Kan verkeren. En nu weten we wel dat dit ook erg leuk is. Is de leut er af dan wordt het uiteraard weer wat anders, maar voorlopig proberen we deze weer even te optimaliseren tot jaloersmakend toe. Want de droom is nog geen werkelijkheid. We blijven uiteindelijk gewoon pelgrimerende zwervers over de aardkloot.

Hier zwerven we in Oostwoud. Camping Veerhof. Een geweldig plekje!Toch zo een paar fototje’s van hoe het was.
Omdat trekken in het bloed zit zijn we na een paar dagen weer verder gegaan. Richting de tulpenweide. En dat blijkt wel uit dit plaatje. We hebben er al vaker gestaan, maar nooit met de tulpen in bloei!Ook nog even heerlijk wezen foto’s maken van mooie vogels zoal de tapuit:
De territorium beluste bergeenden.

De mooie brandganzen.
Straf windje en veel regen deed ons besluiten niet langer besluiteloos toe te zien en huiswaards te keren. En als het een beetje mee zit, ga ik er ook nog weer even op uit. In mijn uppie in dit ukkie. En ’s nachts lekker geplooid in de superzwerver (een mooie naam hebben we nog niet bedacht). Zoiets.

Hom of K(r)uijt?

Door Sjaak de Stiefelaar

Op 30 maart 2010

In Harms

Belijdenis doen.

Eerst was er het kopje “kerkelijke tucht”. Bij nader inzien is de andere beter. En actueler. Vandaag de dag wordt immers in de kerk veelvuldig Petrus weer van stal gehaald. “Ik ken die man niet”. En dan wordt de koppeling met het doen van openbare belijdenis ineens weer heel actueel.

Sommige zaken worden voor de eeuwigheid vastgelegd. En in mijn werk proberen we ook de zaken te bewaren en toegankelijk te maken voor de eeuwigheid.

Voorwaar geen kleine opdracht. En in het licht van het vorenstaande maak ik dan ook het volgende toegankelijk, omdat het bewaard is gebleven voor de eeuwigheid bij het RHC Rijnstreek en Lopikerwaard.

Een zaak van belijdenis doen die zich afspeelt in het jaar 1882 waarbij de kerkelijke “tucht” als het ware op de achtergrond een hoofdrol speelt.

Lees meer

Archief Gerard Maatje

Door Sjaak de Stiefelaar

Op 17 februari 2010

In Harms, het vrije woord, verhalen uit de oudheid

Op dinsdag 16 februari j.l. heeft de streekarchivaris, de heer Rob Alkemade, het archief van de heer Gerard Maatje officieel in ontvangst genomen. Uiteraard stond ik er weer met mijn snuffert bovenop en heb dit maar even vastgelegd voor het nageslacht. Ik zal zeker nog eens nader op dat archief terug komen. Het bevat een grote hoeveelheid interessante aardigheden over Reeuwijk. Ook hier komt het verhaal van de dominee die achter de kar werd gespannen en zo, gesleurd en besmeurd werd afgevoerd naar Gouda, in voor. Verder zijn er veel gegevens over de omgeving en de geschiedenis daarvan te vinden. Op de eerste foto de heer Gerard Maatje, trouw bezoeker van de studiezaal van het RHC Rijnstreek en Lopikerwaard. Op de tweede foto de beide heren in een gezellig onderonsje over het gewichtige pakket aan bewerkt archiefmateriaal.