Soms denk je waar begin je aan. Soms denk je er niet aan. Soms zeggen anderen: beging er aan. Maar waar ben ik aan begonnen?
De aanleiding om met dit gebeuren te beginnen ligt in een oud stukje correspondentie over: an me’n zole…
Mijn zoon zei vervolgens: tjonge, je moet gewoon een eigen weblog beginnen. Enfin, dat is dus nu het gevolg van:
“An me zole”
Soms komen er wat vragen op een mens af. Wat is nu weer stokstruinen? Nou, gewoon een andere beschrijving voor Nordic Walking.
Natuurlijk kennen we de kunst van vertalen en kunnen het dan ook in gewoon Nederlands zeggen: Noors Wandelen. Naast het woord stokstruinen ben ik ook al het woord “Latkuieren” tegen gekomen. Enfin, strompel maar lekker verder….
Lees ik daar op een pagina op nordic walking dat er een groep “koplopers” zijn. De foto’s moeten ons duidelijk maken dat zij dus voorop lopen. Stoer natuurlijk.
Natuurlijk.
En maar goed ook. Als er geen achterblijvers zijn zijn er ook geen koplopers. Dus?
Koplopers danken hun bestaan aan de ACHTERBLIJVERS.
Met deze wellicht cryptische titel wil ik enkele bijzondere elementen uit mijn verleden beginnen.
Nu weet een ieder die communiceert wat er mee wordt bedoeld. Ook blokkeren is als werk-woord geen onbekend gegeven. Menig mens zal in zijn leven ervaren hebben dat blokkeren op vele wijze’s tot stand kan komen. En hoewel menig mens ook problemen zal kunnen onderkennen om te onderkennen wat met coördinatie wordt bedoeld, mag ik aannemen dat diegenen die de moeite nemen om dit tot zijn of haar grijze hersencellen te laten doordringen dit zelfstandignaamwoord in de grijze massa wel een plaats kan geven.